Wijnweetje van de week: Waar ligt Kroatië eigenlijk?

Wijnweetje van de week: Waar ligt Kroatië eigenlijk?

Ken je dat programma nog? 'De Vakantieman' waar presentator Frits Bom vakantievierders op een blanco landkaart van Europa plaatsen liet aanwijzen. Meestal werd daarbij de vakantiebestemming volkomen verkeerd aangewezen.

Zo komen we nog regelmatig mensen tegen die eigenlijk weinig van Kroatië weten. Nee, het is niet oost europa (het ligt naast Italië aan de overkant van de Adriatische zee). En nee, het is geen voormalig oostblokland en het zat niet achter het ijzeren gordijn.

Kroatië kent een roerige geschiedenis met overheersingen van de romeinen, Osmanen, Venetianen, Napoleon en het Habsburgse Rijk. Tot 1991 was het land samen met Slovenië, Servië, Bosnië en Herzegovina, Montenegro en Macedonië onderdeel van de Republiek Joegoslavië. Ondanks het communistisch bewind stond het land los van de Sovjet Unie en had dus niets met het Oostblok of het ijzeren gordijn te maken. De inwoners van Joegoslavië mochten het land vrij in en uit reizen.

Kroatië ligt in het zuidoosten van Europa. Het land grenst aan de Adriatische Zee, tussen Bosnië en Herzegovina en Slovenië. Het heeft in het noorden en oosten ook grenzen met Hongarije en Servië. Het land is tegenwoordig een parlementaire republiek en is lid van de Europese Unie.

Wijnland Kroatië
En dan komen we bij de Kroatische wijnbouw waar ook nog steeds veel onbekend over is. Het is namelijk een van de oudste wijnproducerende landen van de wereld. De oude Grieken hebben ongeveer 2500 jaar geleden de wijnbouw al naar Kroatië gebracht. Dit was dus al ver voor het ontstaan van het Romeinse rijk. Het waren echter wel de Romeinen die de wijnproductie hebben geprofessionaliseerd en uitgebouwd.

Maar er zijn nog meer factoren die meespelen in het succes van Kroatische wijnen. Het land heeft namelijk een aanzienlijke lijst autochtone druiven waar unieke wijnen van gemaakt worden (over deze druiven vind je meerdere blogs in onze Wijnblog). Daarnaast heeft Kroatië gemiddeld 2715 zonuren per jaar (meer dan bijvoorbeeld de Australische stad Sydney). En in de Oostelijke provincie Slavonië produceert men zulk goed eikenhout voor wijnvaten dat ook andere wijnlanden als Slovenië en Italië hun hout hier vandaan halen.

Autochtone druiven
We zeggen wel eens: de lijst van autochtone Kroatische druiven is net zo lang als de kust van Dalmatië. Dat is niet helemaal waar maar er is toch een behoorlijk aantal belangrijke inheemse druiven waar uitermate verdienstelijk wijn van wordt geproduceerd.

In net noordwestelijk gelegen Istrië is dat vooral de witte Istarska Malvazija en de blauwe Teran.

De beroemdste druif in het zuiden langs de Dalmatische kust is de Plavac Mali (kleine blauwe) die genetisch gezien een voorouder is van de Italiaanse Primitivo en de Californische Zinfandel. Andere populaire autochtone soorten in Dalmatië zijn Plavina, Babić, Marastina (Rukatac), Bogdanuša en Pošip.

In de westelijke continentale regio (rondom Zagreb groeien autochtone soorten als Kraljevina en Škrlet, gele druiven met rode vlekken. Deze druiven zijn enigszins vergeten maar een aantal jonge wijnmakers probeert deze productie weer nieuw leven in te blazen.

Oost continentaal Kroatië
Verreweg de grootste productie van Kroatische wijnen vindt plaats in het Donau-gebied en Slavonië in het Oosten van Kroatië tussen Hongarije, Servië en Bosnië in. De koningin onder de druiven hier is absoluut de witte druif Graševina. Er is vrijwel geen wijnmakerij in de regio zonder Graševina aanbod. Daarnaast heeft de lastig te telen druif Silvanac Zeleni het perfecte terroir gevonden in de Orahovica regio. De productie van rode wijn wordt hier gedomineerd door de Frankovka.

Met andere woorden: er valt nog heel veel te ontdekken voor de avontuurlijke wijndrinker.

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »